Wyszukiwarka

Gesty Makatonu

W Makatonie każde uczone pojęcie ma swój odpowiedni gest (znak manualny). Na Program (zakres podstawowy) składa się około 450 znaków podstawowych (dalej Słownictwo) i około 7000 znaków uzupełniających, dodatkowych. Liczba ogólna gestów odpowiada ilości wszystkich pojęć i jest to około 7 500 znaków. Gestom podobnie, jak symbolom towarzyszy zawsze poprawna, gramatyczna mowa (zależnie od możliwości dziecka/dorosłego).

Gesty Makatonu ze względu na swoje główne przeznaczenie (dzieci niepełnosprawne i małe dzieci) są proste w motorycznym wykonaniu (dwie opcje znaku do wyboru - dla jednej lub dwóch rąk), czytelne (tak, aby osoby nieznające systemu mogły się domyśleć co dany znak oznacza) i ikoniczne (aby osoby uczące się znaków mogły je zapamiętać a następnie spontanicznie odtworzyć podczas porozumiewania się).

Gesty Makatonu w Polsce zostały opracowane w latach 2001-2005/2008 przez dr Bogusławę Kaczmarek na podstawie wieloletnich badań eksperymentalnych (współpracy z g. badawczą 4 000 dorosłych osób - specjaliści i rodzice oraz 400 przedszkolaków - dzieci sprawne i niepełnosprawne w wieku przedszkolnym). Polskie gesty Makatonu (zupełnie inne niż znaki brytyjskie !!!) (KONi - Komunikacja Osób Niepełnosprawnych) odnoszą się do polskiej kultury (języka, religii, zachowań, obyczajów). Opracowane zostały na bazie naturalnych znaków ikonicznych (tj. gestów odnoszących się do rzeczywistych czynności, przedmiotów) wykonywanych przez dzieci sprawne intelektualnie (w wieku przedszkolnym), uzupełnionych w uproszczone motorycznie znaki (kilka pojęć osób) pochodzące z Polskiego Języka Migowego. Każdy kraj posługujący się Makatonem posiada własny zupełnie inny zestaw gestów.

Przykładowe dalej gesty Makatonu.


Makaton jest Programem Językowym, czyli uporządkowanym spójnym systemem znaków z określonymi regułami użycia oraz tworzenia nowych znaków; kategorie językowe reprezentowane są przez odpowiednie grupy znaków i zasady ich wykonywania (gesty) lub rysowania (symbole).

Gesty Makatonu są formami alternatywnymi (gdy mowa nie występuje w ogóle) lub wspomagającymi mowę (gdy mowa występuje, lecz w niewystarczającym zakresie, aby móc ją zrozumieć). Gesty stanowią wówczas jej uzupełnienie przy równoczesnym jej rehabilitowaniu, stąd podczas stosowania gestów w komunikacji nie można mówić o uśmiercaniu mowy. Gesty i mowa uczone są równocześnie w tym samym momencie. Nauka lub terapia logopedyczna przebiega równolegle wraz z wprowadzaniem form manualnych. Z czasem, kiedy dziecko/dorosły zaczyna opanowywać mowę, gesty są wycofywane.

* W Polsce stosowana jest tylko polska wersja (na nowo utworzona) gestów systemu Makaton.