Użytkownicy, bo tak zostały nazwane w początkach (koniec lat 40-tych) kształtowania się metod AAC osoby posługujące się systamami manualnymi i/lub graficznymi; są to dzieci i dorośli doświadczający trudności w uczeniu się i porozumiewaniu.

Nie ma jednej określonej grupy posługującej się Makatonem. Osoby, które zeń korzystają pochodzą z różnych grup wiekowych i kulturowych. Ich jedyną cechą wspólną jest fakt, że z racji różnych przyczyn, potrzebują przystosowanych form pomocy do skutecznego porozumiewania się.

Osobami najczęściej korzystającymi ze znaków Makatonu są dzieci i dorośli: z niepełnosprawnością intelektualną, z porażeniem mózgowym, z autyzmem, z zaburzeniami zmysłów - słuchu, ze specyficznymi zaburzeniami w rozwoju mowy i języka (np. osoby z afazją).

Skuteczne porozumiewanie nie było by jednak możliwe bez objęcia programem nauczania partnerów komunikacyjnych tj. osób wchodzących w interakcje z dziećmi i z dorosłymi posługującymi się Makatonem: rodzice i opiekunowie, rodzeństwo i rówieśnicy (zarówno sprawni intelektualnie, jak niesprawni), dziadkowie. Do grupy zaliczane są również osoby (specjaliści), mające kontakt z osobą niepełnosprawną: pedagodzy, psycholodzy, logopedzi, nauczyciele, personel administracyjny szkół i ośrodków (np. woźni, kucharki, kierowcy etc.).